(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
กลับมาแล้วครับ
พี่คะ ทำไมกลับมาช้าจังล่ะ
พี่รับปากว่าพอเลิกเรียน จะรีบกลับมาเล่นกับหนูนี่นา
- ขอโทษนะ - กลับช้าจัง
- ล้างมือแล้วมากินข้าวเถอะจ้ะ - ครับ
พี่คะ เลือดนี่นา
เจ็บตรงไหนเหรอ
เปล่าสักหน่อย
"ฮันเซลและเกรเทล
เอาเพชรนิลจินดาออกมาจากกระเป๋า
แล้วโปรยมันไปทั่วห้อง
ความกังวลของพวกเขาหมดสิ้นไป
แล้วทั้งสามคนก็อยู่ด้วยกัน อย่างมีความสุขชั่วนิรันดร์"
หนูอยากให้พ่อไม่กลับบ้านทุกวันเลย
พี่คิดเหมือนกันไหม
ถ้าพ่อไม่อยู่ หนูกับพี่
เราจะได้เล่นกันแบบนี้จนหนูเข้านอน
พี่คะ
อ่านอีกรอบได้ไหม
กลับห้องไปนอนกันเถอะ
พรุ่งนี้พี่ต้องไปโรงเรียนนะ
หนูอยากไปโรงเรียนเหมือนพี่จัง
ที่รัก
พ่อกลับมาแล้ว
- กลับมาแล้วเหรอคะ - อือ
- เด็กๆ ล่ะ - นอนแล้วค่ะ
คุณบอกว่าวันนี้ ต้องเข้าเวรดึกอีกแล้วนี่นา
ใช่ แต่ผมไม่ต้องเข้าแล้ว
เอ้านี่ เกี๊ยวที่คุณชอบ
เรียกเด็กๆ มากินนะ
ค่ะ
อย่ามัวแต่ยืนนิ่งสิ ไปปลุกเด็กๆ
ได้ค่ะ
ลูกแม่ ลงมาเร็ว พ่อเขากลับมาแล้ว
สวัสดีครับ
อือ มากินเกี๊ยวสิ
พ่อครับ
ผมมีเรื่องจะบอกพ่อ
ซูจินลูก
มีอะไร ว่ามาสิ
เพราะอย่างนั้น
อนุญาตผมเถอะครับ
นี่แกขู่ฉันเหรอ
ช่วยให้โอกาสผม
ได้เลือกพ่อตัวเองด้วยครับ
ฉันไม่สนว่ามันเป็นใคร
แต่แกจะไปให้ได้ใช่ไหม
แกนี่สมเป็นลูกชายฉันจริงๆ
สายตาเหี้ยมเกรียมของแกนั่นน่ะ
ฉันชอบแฮะ
ถ้าพ่อเขารู้ ลูกจะโดนดุเอานะ
กลับเข้าห้องเร็ว
ทำไมล่ะคะ พี่แทจินกำลังบอกความลับพ่อ
หนูอยากฟังด้วย
แกนี่มันนิสัยน่ารังเกียจจริงๆ
แม่คะ
คุณฮีจิน
แม่ของคุณ...
ฮีจิน
ฉันว่าเธออย่าดูเลยดีกว่า
- นี่ ฮีจิน - แม่คะ
ช่วยแม่ด้วยเถอะ
ช่วยเธอด้วย
ช่วยแม่ฉันด้วยสิคะ
พี่ช่วยพี่เซยอนกับฉันไว้ ทำไมไม่ช่วยแม่ฉันล่ะ
- ช่วยแม่ด้วยเถอะ - ฮีจิน
ช่วยแม่ฉันด้วย
ฮีจิน
แม่คะ
(ตอน 13)
(ห้องชันสูตร)
จะให้เริ่มชันสูตรเลยไหมครับ
คือ...
ขอคุยกับลูกสาวผู้ตายก่อน แล้วเดี๋ยวผมแจ้งอีกทีนะ
- ได้ครับ - ครับ
ยืนยันแล้วว่าโอยองชอลตายจริง
เวรแท้ ฉันมองไอ้นั่นไม่เห็น เลยไม่รู้จะพูดยังไงดี
น่าหงุดหงิดเป็นบ้า
อัยการโก
เรื่องก็คือลูกแก้วนั่น ชุบชีวิตคนตายได้
แล้วเธอก็อยากใช้มัน ชุบชีวิตแม่เธอใช่ไหม
ค่ะ
เหลือเชื่อเป็นบ้า
รู้ใช่ไหมครับว่ามีคนเห็นศพ คุณจางซอนยองตั้งกี่คน
ถ้าจู่ๆ ผู้หญิงที่ตายเมื่อวาน คืนชีพขึ้นมา
ทั้งนิติเวช ประชาชน ไม่สิ คนทั้งโลกต้องช็อกแน่
ผมไม่ห่วงเรื่องคนจะแตกตื่นหรอก
แต่คุณก็เห็นรูปนี้แล้ว นี่มันตั้งใจฆ่าชัดๆ
มันตั้งใจยั่วยุเรา เห็นไหม
นี่ นี่มัน...
รูปนี้วางอยู่ข้างศพแม่เธอ
ผมอยากให้คุณรู้ไว้
ว่าผมเข้าใจความรู้สึกคุณตอนนี้ดี
แต่ถ้าชุบชีวิตเธอขึ้นมาตอนนี้
คนที่ฆ่าแม่คุณต้องรู้เรื่องแน่
ถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็จะไม่ได้แก้แค้น
หนำซ้ำคุณกับแม่จะมีอันตรายอีก
แปลว่า
จะให้ฉันทิ้งแม่ไว้ในที่ที่ทั้งหนาว ทั้งน่ากลัวแบบนั้นเหรอคะ
แม่ที่น่าสงสารของฉัน
ถ้างั้น
ผมควรบอกพวกเขายังไง
บอกว่าครอบครัวผู้ตาย ไม่อยากให้ชันสูตร
และอยากรับศพไปงั้นเหรอ
ฉันอยาก...
ให้ชันสูตรค่ะ
เรามีแค่พยานแวดล้อม ที่บอกว่าพี่แทจิน...
ว่าโอแทจินฆ่าแม่ฉันใช่ไหมคะ
พอชันสูตรจนได้หลักฐานแน่ชัด
ฉันจะจับเขามาชดใช้ในสิ่งที่ทำ
แล้วจากนั้นค่อยไปเจอแม่ก็ได้ค่ะ
- อัยการซอ - อ้าว
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ท่านผู้พิพากษาอยู่หรือเปล่า
ผู้พิพากษาซอไม่อยู่ครับ
วันนี้มีตัดสินคดีเหรอครับ
เปล่าครับ เห็นว่าเป็นธุระส่วนตัว ให้ผมโทรหาไหมครับ
ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวผมโทรเอง
"ธุระส่วนตัว" เหรอ
ครับ เข้ามาได้ครับ
ไม่เห็นต้องมาถึงที่นี่เลยครับ
ตายแล้ว ขอบคุณมาก
ขอบคุณที่มานะครับ
เมียคุณเป็นไงบ้าง ปลอดภัยดีใช่ไหม
ครับ
จริงๆ เธอโดนชนแค่นิดหน่อย แต่คุณก็พามารักษาตัว
- ขอบคุณอีกครั้งนะครับ - ไม่ต้องหรอก
ในเมื่อเป็นอุบัติเหตุ คนทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ
ส่วนผู้เสียหายก็ต้อง ได้รับค่าชดเชยที่เหมาะสมครับ
- ครับ - แต่คุณรู้นะว่า
เรื่องที่คุยกันนี่ห้ามเล่าให้ใครฟัง
คุณไม่ต้องย้ำหรอกครับ
- นี่ค่าสินไหมกรุณาครับ - ตายจริง
เรื่องค่ารักษา ทางเราจะจัดการให้
เมียคุณจะพักนานแค่ไหนก็ได้ ไว้หายดีแล้วค่อยกลับนะครับ
ไม่ว่าใครโทรมาขอไกล่เกลี่ย คุณก็ห้ามยอมความเด็ดขาด
ถ้าขาดเหลืออะไรให้โทรบอกผม
ครับ ได้เลย
ขอบคุณครับ
- งั้นผมไปนะ - ครับ กลับดีๆ ครับ
- เข้าห้องเถอะ - เดี๋ยวผมไปส่ง
- เข้าไปเถอะครับ - ได้ครับ โชคดีนะครับ
บอกพวกเขาชัดแล้วใช่ไหม
ครับผม ชัดแจ๋วเลยล่ะ
คอยดูไว้ด้วยล่ะ จะได้ไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นอีก
ไม่มีปัญหาอะไรตามมาหรอกครับ
ใช่ว่าผมกุเรื่องอุบัติเหตุ ขึ้นมาเองสักหน่อย
ครอบครัวเหยื่อน่ะดวงดีถูกหวย
นี่การ์ดความจำจากกล้องติดรถครับ
พัคกีมันนี่น่าสงสารจริงๆ
เลือกเวลาชนคนได้ผิดจังหวะชะมัด
(รันคอสเมติกส์)
เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วง
ฉันว่าฉันไปอยู่กับเธอดีกว่า
คิดดูดีๆ สิ ให้สายสืบพัคเฝ้ามันอุ่นใจกว่า
ให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอไปเฝ้านะ
ถ้ากังวลซะขนาดนั้น ก็คอยอยู่ปกป้องฉันเถอะ
ฉันไม่ได้เข้มแข็งเหมือนภายนอกนะ
เชื่อตายแหละ นายตัวใหญ่ซะขนาดนี้
ขนาดตัวใหญ่ ฉันยังโดนเธอคุมซะอยู่หมัดเลย
แล้วสายสืบพัคไม่ต้องไปสถานีหรือไง
เขาโดนภาคทัณฑ์น่ะ
(โถงประชาสัมพันธ์ ศูนย์บริการ)
พี่ทำอะไรอยู่น่ะ
นี่สมุดจดที่อัยการโกใช้บันทึกคดี
เธอให้มาลองดูว่า เราพลาดอะไรไปหรือเปล่า
- แล้วคุณฮีจินล่ะ - เธอเพิ่งหลับไป
ฉันบอกให้พี่ทำตัวตามสบาย
แล้วพี่ไปนั่งตรงนั้นทำไม เห็นแล้วมันหงุดหงิดนะ
ไม่เป็นไรหรอก ฉันบอกว่าจะอยู่ที่นี่ก็จริง
แต่พวกเธอคงอึดอัดแย่
ถ้ามีผู้ชายเดินไปเดินมาในบ้าน
ฉันบอกว่าจะเฝ้าให้ ฉันก็ต้องตั้งใจทำหน้าที่
เข้าไปข้างในเถอะ
งั้นก็ตามใจ
- มีโด - หือ
ฉันหิวน้ำ
เอ้านี่
เปิดให้ด้วยสิ
- เอาไป - ขอบใจนะ
โธ่ หกเลอะเทอะหมด
มีโด ฉันทำน้ำหก ขอทิชชูหน่อย
ให้ตายเถอะ
- บ้าจริง - ทำหกซะได้
ทิชชู ขอทิชชูหน่อยเร็ว
- นี่ - ขอบใจ
- เลิกสั่งฉันสักที - โทษทีๆ
ทำหกได้ไงกันเนี่ย
- มีโด - ปัดโธ่เว้ย
อะไรอีก จะให้ฉันทำเรื่องโง่ๆ อะไรอีก
นี่คิดจะหาเรื่องกันใช่ไหม
- พี่อยากตายงั้นเหรอ - ไม่ใช่แบบนั้น
- งั้นอะไรล่ะ อยากตายหรือไง - เดี๋ยว เรามาลองดูเถอะ
- ลองอะไร อะไรของพี่ - ฟังก่อน เรามาลองกันไหม
ลองดูไหม มาลองดูกันสักตั้งเถอะ
เรื่องนั้นไง
เรื่องแต่งงาน เรามาลองดูกัน
แป๊บหนึ่งนะๆ ใจเย็นก่อน
ให้ตายสิ
ตอนนี้ฉันยุ่งหัวหมุนกับคดีอัยการโก
และอะไรๆ มันก็ยังวุ่นวาย
พอทุกอย่างคลี่คลายแล้ว
แต่งงานกันเถอะ
แต่งงานกับฉันนะ
ขอโทษด้วยที่วันก่อน ต้องให้เธอเป็นฝ่ายยกเรื่องนี้ขึ้นมา
นี่พี่พูดจริงเหรอ
ร้องไห้เหรอ
ร้องทำไมกัน ยิ้มสิ
เลิกร้องได้แล้ว
หยุดสิ ถ้าไม่หยุด ฉันเอาแหวนคืนนะ
งั้นก็หยุดร้องสักที
ไปนอนได้แล้ว
ให้ตายสิ
โธ่เว้ย หยุดนะ หยุด
กลับห้องไป
ผอ.คะ
เราจะออกไปทานมื้อเที่ยง
อยากไปด้วยกันไหมคะ
เดี๋ยวผมทานแยกดีกว่า
ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ ไปเถอะค่ะ
งั้นผมไปด้วยแล้วกัน
เราว่าจะไปร้านแกงทะเล ที่เพิ่งเปิดใหม่ใกล้ๆ
แต่ถ้าผอ.อยากกินอะไรล่ะก็...
ผมกินได้ทุกอย่างครับ
จริงเหรอคะ นึกว่าคุณกินแต่อาหารหรูซะอีก
ผอ.นี่ติดดินจังเลย
ยินดีต้อนรับค่ะ
โต๊ะเราทางนี้
ดีจังเลยนะคะที่สั่งล่วงหน้าไว้
- ครับ - น่าอร่อยจัง
เดี๋ยวฉันตักให้นะคะ ขอจานด้วยค่ะ
ครับ
น่ากินจริงๆ เลย ดูสิคะ
ผอ.ชอบทานปูไหมคะ
อะไรนะ อ๋อ ปูเหรอ ชอบครับ
แต่ผอ.คงชอบผักมากกว่าสินะคะ
อร่อยเนอะ
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณครับ
- ทานเลยค่ะ - ครับ
อิ่มท้องจะแตก ให้ตายเถอะ
อาหารร้านนี้อร่อยชะมัด
ขนาดนั้นเชียวเหรอ
อือ ทำไมล่ะ ไม่ชอบหรือไง
ฉันไม่เห็นนายกินเท่าไรเลย
ก็ฉันอยากกินกับเธอแค่สองคนนี่นา
เธอไม่หึงหน่อยเลยเหรอ
มีพนักงานหญิง แทรกตัวเข้ามานั่งข้างๆ ฉันนะ
หึงเหรอ ฉันจะไปหึงนายทำไมกัน
ที่ผ่านมามีแต่คนอิจฉาฉัน ฉันก็เลยไม่เคยหึงใคร
แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว
ตอนนี้ฉันเนื้อหอมมากนะ เธอรู้ไหม
นายจะเนื้อหอมหรือไม่ ฉันก็ไม่กังวลหรอก
ฉันคือโกเซยอนนะ
- ผอ.คะ - ครับ
นี่แบบร่างโปสเตอร์ผลิตภัณฑ์ใหม่ ที่เราคุยกันไว้ค่ะ
ครับ เดี๋ยวพอดูแล้ว ผมจะส่งความเห็นไปให้นะ
ได้ค่ะ แล้วก็นี่ค่ะ
ฉันอบขนมเป็นงานอดิเรกน่ะค่ะ อันนี้ฉันอบเอง
อ๋อครับ
ขอบคุณมากนะครับ น่าอร่อยจัง ผมชอบกินคุกกี้ซะด้วย
จริงเหรอคะ ดีใจจังเลย
กลัวอยู่เลยว่าคุณอาจไม่ชอบของหวาน
ไม่เอาน่า ผมชอบคุกกี้จะตาย
นี่คุณอบเองเหรอครับ
- ค่ะ - ว้าว ประทับใจจัง
- เลขาโก - คะ
อยากลองชิมดูไหม
อร่อยใช่ไหม งั้นขอลองสักชิ้นแล้วกัน
เดี๋ยว ไม่ได้สิ คุณแพเขาอบมาให้ผมคนเดียว
ถ้าแบ่งก็คงเสียมารยาท
- งั้นเหรอคะ - ตายแล้ว ผอ.ก็
คราวหน้าเดี๋ยวฉันอบมาการงมาให้นะคะ
ชอบมาการงไหมคะ
ผมกินได้ไม่อั้นเลยล่ะ
วิเศษเลยค่ะ ฉันถนัดทำมาการงที่สุดแล้ว
- ขอบคุณครับ คุณแพ - ด้วยความยินดีค่ะ
งั้นขอตัวนะคะ
อร่อยจริงๆ เลย
ทำไมถึงอร่อยแบบนี้นะ
- เธอจะไปไหนน่ะ - หือ
ไปส่งแฟ็กซ์ เดี๋ยวฉันมานะ
เขาชอบไหมๆ บอกมาเร็ว
เขาชอบสุดๆ เลย
ก็บอกแล้วไง สองคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกัน
- แน่ใจเหรอ - อือ
บ้าจริง รู้งี้ฉันน่าจะรุกเขาซะ
ฉันรุกไปแล้วย่ะ
แต่ฉันชอบเขาก่อนนะ
งั้นเธอก็อบมาการงซะสิ
(รันคอสเมติกส์)
- จะดื่มกาแฟด้วยไหม - หือ ไม่ล่ะ
ก็บอกว่าไม่เอาไง ของฉันยังเหลือ
ไม่ได้ชงให้เธอ ฉันชงให้คุณแพ
เธออบคุกกี้มาให้ฉัน อย่างน้อยฉันก็ควรชงกาแฟไปตอบแทน
นั่นสินะ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรฟรีหรอก
เธออุตส่าห์อบคุกกี้มาให้ ไม่ตอบแทนหน่อยคงเสียมารยาทแย่
คุณแพคงดีใจจนเนื้อเต้นเลยล่ะ
- เนอะ - อือ
เธอไม่อยู่ที่โต๊ะแฮะ
ไปส่งแฟ็กซ์ เดี๋ยวฉันมานะ
(ผอ.ชามีแฟนแล้วย่ะ เป็นอัยการสาวสวยซะด้วย)
(ป.ล. เขามาตรฐานสูง อย่าไปจีบเขาเลย)
ผอ.คะ
ผมดูแบบร่างที่คุณเอามาให้แล้วนะ เอาตามนั้นเลยครับ
ค่ะ
ว่าแต่กาแฟนั่นของฉันหรือเปล่าคะ
เปล่าครับ นี่ของผมทั้งสองแก้ว
อ๋อค่ะ ดื่มกาแฟมากไปมันไม่ดีนะคะ
อ๋อ จริงสิ ผมลืมบอกคุณไป
ผมมีแฟนแล้วนะครับ
อะไรนะคะ
แฟนผมไม่ธรรมดาด้วย เธอสมบูรณ์แบบสุดๆ
ผมน่ะมาตรฐานสูง
เพราะงั้นอย่าอบมาการงมาเลยครับ
อะไรกัน คุณแพไม่ดื่มกาแฟเหรอ
อือ เธอไม่ดื่มกาแฟ ที่ผู้ชายมีแฟนแล้วชงให้
ถ้างั้นยกให้ฉันก็ได้
- นี่ครับ - ขอบใจนะ
สวัสดีครับ
จองกียองจากหน่วยสืบสวนงานจราจร
สถานีตำรวจซอบูครับ
- นี่ใช่คุณชามินหรือเปล่า - ครับ ผมเอง มีอะไรเหรอ
เรื่องคุณพัคกีมันน่ะครับ
เราควบคุมตัวเขาไว้ในคดีชนแล้วหนี
เขาขอให้โทรมาเบอร์นี้ เพื่อนัดพบคุณครับ
"ชนแล้วหนี" เหรอครับ
ผู้เสียหายต้องพักรักษาตัว แค่สองสัปดาห์เอง
ถึงขั้นต้องจับกันเลยเหรอ
นี่คดีชนแล้วหนีนะ
ดูแปลกๆ ก็จริง แต่มันก็ขึ้นอยู่กับรูปคดีด้วย
เราเข้าไปดูกันเถอะ
(หน่วยสืบสวนงานจราจร)
อัยการอี
คะ
เห็นว่าคุณลาออกแล้วไปอเมริกานี่ กลับมาเมื่อไหร่กันครับ
ฉันเพิ่งกลับน่ะค่ะ คุณสบายดีนะคะ
ผมก็เหมือนเดิมแหละครับ
แล้วคุณมานี่ได้ไงครับ
คนรู้จักของฉันถูกจับ ข้อหาชนแล้วหนีน่ะค่ะ
ฉันมาเป็นทนายให้เขา
เขาชื่อพัคกีมัน เป็นคนขับแท็กซี่ค่ะ
คุณเป็นคนดูคดีเขาเหรอ
ค่ะ
ขอโทษด้วยครับ
ผมรู้ว่ามันเสียมารยาท
แต่ผมนึกไม่ออกแล้ว ว่ามีใครอีกที่ช่วยผมได้
ฉันดีใจค่ะที่คุณโทรมา
คุณทำงานนี้มาตั้งนาน น่าจะรู้เรื่องนี้ดีกว่าผม
ทำไมไม่เอานามบัตรให้เธอล่ะครับ
เปล่านะครับ ผมให้เธอไปแล้ว
แต่เธอเอาแต่อ้างว่าผมไม่ได้ให้
แล้วคลิปในกล่องดำกล้องติดรถล่ะคะ
นั่นแหละครับที่แปลก
พวกเขาบอกว่าการ์ดความจำมันไม่อยู่
แต่เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้ เพราะผมเองก็ตรวจดูตลอด
อย่างน้อยก็ให้เบอร์ผู้เสียหาย กับเราเถอะครับ
เราจะได้ขอไกล่เกลี่ยอีกที
เกรงว่าจะไม่ได้ครับ
ผู้เสียหายยืนยันว่าจะไม่ไกล่เกลี่ย
แล้วเธอก็ยืนกรานด้วย
ว่าจะไม่ให้ข้อมูลติดต่อเรา
แต่ขังเขาไว้แบบนี้ มันไม่แรงไปหน่อยเหรอคะ
ถึงจะเป็นคดีชนแล้วหนี แต่เขาเพิ่งเคยทำผิดหนแรก
อีกอย่างคุณตรวจสอบประวัติเขาแล้ว
ไม่เห็นจำเป็นต้องขังเขาต่อเลย
เพราะก่อนหน้านี้ เขาโดนคดีทำร้ายร่างกาย
เราเลยไม่มีทางเลือกครับ
เขาทำร้ายโอยองชอล และหนีไปจากที่เกิดเหตุ
ก่อนทางการจะระบุว่าโอยองชอลคือฆาตกร
ทีแรกผมก็กะจะสอบปากคำ แล้วปล่อยเขากลับบ้าน
แต่หัวหน้าไล่จี้ผมใหญ่เลย ว่าจะรับผิดชอบไหวไหม
ถ้าเกิดเขาหนีไปอีก
ที่เราต้องควบคุมตัวเขาไว้ เพราะเขาเคยหนีจากที่เกิดเหตุครับ
(สถานีตำรวจกึมพยอง กรุงโซล)
ฉันรู้ว่าโอกาสมันน้อย
แต่รบกวนบอกผู้เสียหายด้วยนะคะ
ว่าเราพร้อมจะไกล่เกลี่ยทุกวิถีทาง
เรื่องนี้มันก็ยุ่งยาก สำหรับผมเหมือนกัน
แต่ในเมื่อเขาเป็นลูกความอัยการอี
ผมจะลองติดต่อให้อีกทีนะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณที่ช่วยค่ะ ฝากด้วยนะคะ
ถึงชีวิตเขาจะแทบไม่เคยอยู่เป็นสุข
แต่เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ฉันรู้ ถึงได้อยากช่วยเขาออกมาไง
ยังไงก็เถอะ ฉันน่ะชอบช่วยคน โดยไม่หวังผลอยู่แล้ว
แต่อัยการโกเซยอน ไม่ใช่คนช่างเห็นอกเห็นใจนี่นา
เธอเคยสงสัยคุณพัคกีมันด้วยซ้ำ
ที่ฉันสงสัยน่ะ
เพราะเวลาทำคดี เราต้องมองความเป็นไปได้ทั้งหมด
อีกอย่าง ฉันก็ติดค้างเขาไม่น้อย
ติดค้างเขาเหรอ หมายความว่าไง
ฉันเป็นอัยการที่ดูแลคดีนั้น แต่กลับจับตัวโอยองชอลไม่ได้
ฉันรู้สึกว่าติดค้างเขา
เพราะงั้นคราวนี้ ฉันจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์เขาให้ได้
เรื่องอื่นฉันไม่รู้หรอก
แต่ที่การ์ดความจำกล้องหายไป ดูน่าสงสัยเอามากๆ
มันจะหายไปได้ยังไง
ถ้าไม่มีใครจงใจเอามันไป การ์ดมันเดินเองได้ที่ไหนล่ะ
เรื่องนี้มีกลิ่นตุๆ
(ประธาน อิมจุนฮยอก)
โธ่เอ๊ย ให้ตายสิคุณ
ไม่ต้องกังวลหรอกน่า
คลิปในกล้องก็ไม่อยู่แล้ว
แถมแถวนั้นไม่มีกล้องวงจรปิดด้วย
ไม่มีหลักฐานอะไร ที่ใช้มัดตัวคุณได้สักอย่าง
แค่ตีหน้าซื่อแล้วบอกไปว่า คุณจะไม่ไกล่เกลี่ยก็พอ
แต่สายสืบคนนั้นโทรหาผมไม่เลิกเลย มันทำให้ผมกังวลน่ะ
เวรแท้
ถ้าอย่างนั้นล่ะก็
เอาเบอร์ผมให้พวกเขาไป แล้วบอกว่าผมเป็นทนายคุณ
อือๆ
ไอ้ใจเสาะเอ๊ย
ขี้ขลาดขนาดนี้ ยังกล้ามาขอเงินก้อนโตอีก
บ้าจริง
คุณเป็นทนายคุณพัคเหรอ
- ครับ - ค่ะ
ไม่เอาน่าคุณ
ลูกความผมแจ้งความประสงค์ ชัดเจนพอแล้วนะ
การไปรังควานให้เธอยอมไกล่เกลี่ย...
เราไม่ได้รังควานค่ะ ก็แค่ขอกันดีๆ
อีกอย่าง
ลูกความฉันตั้งใจจะโทรแจ้งเหตุแล้ว
แต่ลูกความคุณเป็นฝ่ายปฏิเสธเอง
จะบอกว่าลูกความผม ตั้งใจต้มลูกความคุณเหรอ
คุณกำลังปรักปรำเธออีกแล้ว
เขาโทรเหรอ ไหนล่ะหลักฐาน มีหลักฐานหรือเปล่า
เขาขับแท็กซี่ ทั้งที่ไม่มีกล่องดำกล้องติดรถ
แถมยังชนผู้หญิงท้อง แล้วหนีไปอีกต่างหาก
ล้ำเส้นเกินไปแล้วนะคุณ
เพราะอย่างนี้ไง เราถึงขอพบผู้เสียหาย
แผลเธอรักษาแค่สองสัปดาห์ก็หาย
แต่คุณกลับยืนกราน จะไม่ไกล่เกลี่ยท่าเดียว
แล้วจะไม่ให้สงสัยได้ยังไงคะ
อีกอย่าง ลูกความฉัน ก็ให้นามบัตรผู้เสียหายไปแล้วด้วย
นี่ ใจเย็นๆ กันก่อนเถอะครับ
เราไม่ได้ตั้งใจจะปรักปรำอะไร ลูกความคุณเลยนะ
แต่เรื่องที่เล่ามันไม่ตรงกัน เราน่าจะให้พวกเขาได้...
เข้าใจแล้วล่ะ คุณไม่มีชื่อในวงการล่ะสิ
ที่คุณอารมณ์ขึ้นแบบนี้ ก็เพราะคิดว่าตัวเองเจอส้มหล่น
หือ
ไม่มีชื่อเหรอ คุณคิดอย่างนั้นเหรอ
ผมดูโนเนมมากเลยหรือยังไง
อือ ใช่ ไม่มีชื่อแล้วทำไม
นังบ้า แกไม่ได้รู้สี่รู้แปด...
"นังบ้า" เหรอ กล้าดียังไง
คุณทำเกินไปแล้ว นั่งลงเถอะครับ
ฉันแค่สงสัยว่าทำไม คุณถึงต้องเป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนี้
หรือว่าคุณเป็นพวกมือใหม่
คุณทำงานสำนักงานไหนน่ะ
มือใหม่เหรอ คุณต่างหากที่เป็นมือใหม่
กล้าดียังไงมาบอกว่าผมกระจอก
ฉันพูดอย่างนั้นตอนไหน...
นี่ คุณไม่ใช่ทนายสินะ
คุณพูดอะไรของคุณ
คุณเรียนจบที่ไหนมาล่ะ
จบเมื่อไหร่ จากไหน
ผมไม่จำเป็นต้องตอบ
ลูกความผมตัดสินใจดีแล้ว ฉะนั้นอย่าติดต่อเธออีก
ถ้าคุณคุกคามลูกความผมอีก
ผมไม่ปล่อยไปแน่ เข้าใจไหม
ไม่เอาน่า คุณเรียนจบเมื่อไหร่
- ทำไมไม่ตอบฉันล่ะ - บ้าบอ
โธ่เว้ย เซ็งเป็นบ้า
ปัดโธ่ พวกบ้านี่มันอะไรกันนักหนา
เอาไงต่อดีนะ
ไอ้เศษสวะนั่น
- ฉันหัวเสียแล้ว - ใจเย็นๆ
เราทำให้เขาโกรธแบบนี้ เรื่องไกล่เกลี่ยก็คงหมดสิทธิ์
แต่ไปหาว่าเขากระจอกแบบนี้ มันก็สมควรแล้วล่ะ
นี่นาย ที่พูดว่าไม่มีชื่อในวงการน่ะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
มันแปลว่าเขาเปิดสำนักงานเอง
ส่วนมือใหม่ก็หมายถึง เป็นทนายใหม่ในสำนักงาน
เรื่องนี้มันทะแม่งๆ เป็นบ้า
พวกนี้น่ะศัพท์พื้นๆ ที่ใช้กันในวงการกฎหมาย
แต่เขากลับฟังไม่เข้าใจ แถมยังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอีก
- นี่ - หือ
- ตามฉันมา - เธอจะไปไหนน่ะ
รอฉันด้วย
ผมเองนะ
ผมคุยกับทนายฝ่ายโน้นแล้ว พวกเขาไม่โทรหาคุณแล้วล่ะ
อือ ถ้าเขาพยายามติดต่อไป
หรือขอให้คุณไกล่เกลี่ย
ก็บอกไปว่าคุณจะฟ้องข้อหาคุกคาม
เข้าใจนะ
ตายแล้ว
เป็นสำนักงานทนายที่สบายไม่เลวเลยนะ
ว่าไหม
มาตรา 109 ในกฎหมาย วิชาชีพทนายความระบุไว้
ว่าหากผู้ใดแอบอ้างตนเป็นทนาย จะต้องโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี
หรือปรับไม่เกิน 50 ล้านวอน
นายจบเห่แล้ว
คุณต้องการอะไรครับ
เรื่องคดีคุณพัคกีมันใช่ไหม
ผมจะให้ผู้เสียหายยอมความ...
ฉันไม่ได้ถ่อมาถึงนี่ เพื่อเรื่องแค่นั้นหรอก
ไกล่เกลี่ยเหรอ
นายน่ะควรตอบตกลง ตั้งแต่ตอนเราติดต่อไปแล้ว
- งั้นต้องการอะไร - ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
ผมบอกไม่ได้หรอก ผมไม่เคยเปิดเผยข้อมูลลูกค้า...
นายรวบรวมข้อมูลคนโดยมิชอบ
แบบนี้มันผิดกฎหมาย การคุ้มครองข้อมูลบุคคล
ส่วนนี่ถือว่าละเมิดความเป็นส่วนตัว
ใบพวกนั้นก็ของเก๊
ซึ่งเท่ากับว่านายปลอมเอกสารด้วย
กลิ่นตุๆ มันโชยไปไกลเป็นกิโลเลยนะ
ขอฉันดูนั่นชัดๆ หน่อยได้หรือเปล่า
ผมจะฟ้องคุณข้อหาแบล็กเมล์
งั้นเหรอ ได้สิ
เชิญฟ้องตามสบายเลย จะฟ้องได้ที่ไหนรู้ไหม นี่ไง
(อัยการโกเซยอน)
"สำนักงานอัยการ"
ตอนนี้ก็ดูจะแน่นอนแล้ว
ผู้พิพากษาซอ ขอยินดีล่วงหน้า กับตำแหน่งประธานศาลสูงสุดด้วยนะ
ตายจริง ขอบคุณครับ
สมัยรุ่นพี่ นี่อาจเป็นการเลื่อนขั้นก็จริง
แต่สำหรับผม มันคือการไปตั้งตารอ
วันที่จะได้กลับมาเป็นผู้พิพากษา ที่บ้านนอกนั่นแหละ
รุ่นพี่จะกังวลอะไร
รุ่นพี่ก็รู้ว่า ผู้พิพากษาซอเก่งแค่ไหน
ถึงแม้ว่า
ลูกชายเขาจะเทียบชั้นไม่ได้ก็เถอะ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
ฉันได้ยินแต่เรื่องดีๆ ของลูกชายเขา
เด็กคนนั้นเก่ง มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว
เรื่องนั้นผมก็รู้
แต่ช่วงนี้เขามีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ใกล้จะถึงช่วงประเมินแล้ว
ที่ลูกคุณมีปากเสียงกับคนในสำนักงาน มันไม่สมเป็นเขาเลย
มีสายสืบมาขอให้ตรวจดีเอ็นเอด้วย
ตรวจดีเอ็นเอเหรอ
ตรวจไปทำไม
คือว่า...
เขาสงสัยว่าอัยการซอ เป็นลูกชายโอยองชอล
ใครมันพูดจามั่วซั่วแบบนั้น
ผลการทดสอบยืนยันแล้ว ว่าเขาเป็นลูกชายผม
คุณไปรู้เรื่องบ้าบอนี่มาจากที่ไหน
คนของคุณมันปากสว่างจริงๆ
ตอนได้ยินเรื่องไร้สาระนี่ ผมก็ฮากลิ้งเหมือนกัน
ก็แหงอยู่แล้วล่ะ
รุ่นพี่ก็รู้ว่าสมัยนี้มันเป็นยังไง
พวกสายสืบน่ะชอบใช้วิธีโง่ๆ มาหาเรื่องผิดคน
ผมว่าเขาคงอยากทำลาย ชื่อเสียงของอัยการซอแหงๆ
เห็นด้วยไหม ผู้พิพากษา
นายไม่รู้ทั้งชื่อ อายุ อาชีพ
หรืออะไรเกี่ยวกับเขาเลยได้ไงกัน
ผมไม่รู้จริงๆ นะ
ลูกค้าประเภทที่เต็มใจบอกมันก็ดี
แต่ส่วนใหญ่คือถ้าถามมาก พวกเขาก็จะไม่จ้าง
พวกเราสืบข้อมูลตามสั่ง
แต่ไม่ได้สืบเรื่องคนสั่ง
แต่อย่างน้อยคุณก็ต้องมี เบอร์โทรศัพท์เขา
คุณติดต่อกับเขานี่นา
เพราะอย่างนี้ไง เราถึงได้เป็น สำนักงานนักสืบเอกชนอันดับหนึ่ง
เรามีของพิเศษให้ลูกค้า
นี่ครับ
ทันทีที่จ่ายค่ามัดจำ เราจะเอาไอ้นี่ให้ลูกค้าเรา
- นี่อะไร - หลังจากได้งานกับเงินมัดจำ
เราจะให้โทรศัพท์ลูกค้า
เอาไว้ใช้ติดต่อเราน่ะ
ถ้าให้เบอร์มา มันจะกลายเป็นการเปิดเผยตัวเอง
ด้วยวิธีนี้ คนที่อยากใช้บริการเรา ก็ไม่ต้องเสี่ยง
แปลว่า นายไม่รู้อะไรเลยสินะ
แต่ผมรู้สิ่งสำคัญที่สุด
ใบหน้าเขา
"ใบหน้า" เหรอ
เขาหน้ากลม
ส่วนทรงผม เขาไม่ได้หัวล้าน ก็ทรงผมธรรมดาน่ะ
- ธรรมดาเหรอ - ครับ แล้วก็หยักศกนิดๆ
- หยักศกนิดๆ นะ - ครับ
ตาเขาเรียวยาว
- ตาตกเหรอ - ครับ ตาชั้นเดียวด้วย
- ตาชั้นเดียวนะ - ครับ
ได้คิ้วมาแล้ว แล้วจมูกเขาล่ะ
- ใหญ่อยู่ - ริมฝีปากล่ะ
ปากล่างหนากว่าปากบนครับ
- เหมือนมีคนดึงใช่ไหม - ครับ
- แบบนี้ - อยู่เฉยๆ นะ อย่าขยับ
ครับ
เรียบร้อย เขาหน้าตาแบบนี้เหรอ
ไอ้นี่จะช่วยเราตามหาเขาเจอได้ไง
อ้าว ทำไมล่ะ
นี่ ที่ฉันวาดไม่เหมือน เพราะนายนั่นแหละอธิบายไม่ดี
แจ้งตำรวจมาจับเขาเถอะ
ไปนอนคุกสักหน่อย น่าจะอธิบายได้ละเอียดขึ้นนะ
อะไรเนี่ย ผมทำเต็มที่แล้วนะ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันวาดหน้าเขา ตามที่นายอธิบายเป๊ะเลยนะ
นี่แหละที่นายบรรยาย
ไม่นะ คราวนี้เธอผิด
ด้วยไอ้ภาพร่างห่วยๆ นี่ เดี๋ยวสิ
องค์ประกอบบนใบหน้า มันก็ชัดเจนอยู่นะ
น่าจะพอให้ใช้จับผู้ต้องสงสัยได้...
เขาโทรไปบอกให้เหยื่อ ยอมไกล่เกลี่ยแล้ว
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เดี๋ยวฝ่ายนั้นก็คงโทรมา
ก็จริง
เขาบอกว่าเขาถูกจ้าง ให้คอยคุมเหยื่อไม่ให้ไกล่เกลี่ย
เพื่อที่พัคกีมันจะได้ติดคุก
แต่เพื่ออะไรล่ะ ใครจ้างหมอนั่น
ชีวิตคุณพัคกีมัน เพิ่งจะเริ่มเดินหน้าต่อ
ทำไมถึงมีคนอยากให้มันพังล่ะ
ใครอีกเนี่ย
สายสืบพัค
เอ๊ะ
รูปในสมุดบันทึกคดีเหรอคะ
ผมขอนะ
งั้นผู้ชายคนนี้ก็คือโอยองชอล
แต่ทำไมอัยการโกถึงมีรูปได้ล่ะ
พี่บอกว่ามันอยู่ในสมุดคดีของเธอนี่
เธอคงเก็บมันไว้มาสักพักแล้ว
แล้วเด็กพวกนั้นเป็นใครกัน
เซยอนสมัยเด็กหรือเปล่า
ฉันมีรูปโอแทจินเหรอ
หมายความว่าไงกัน
รูปมันอยู่ในสมุดบันทึกคดีของเธอ
นี่ไง
นี่เป็นรูปของรุ่นพี่ซึงฮุน
เด็กผู้ชายด้านหลังเขาคือพี่แทจินค่ะ
หือ
ซึงฮุน หมายถึงอีซึงฮุนเหรอ
เหยื่อรายสุดท้าย ในคดีฆาตกรรมย่านออมซานน่ะนะ
เป็นเพราะเขารู้อดีตหมอนั่นนี่เอง
เพราะงั้นเขาถึงถูกฆ่า
แบบนี้แปลว่าโอยองชอลกับซอจีอุค
ร่วมมือกันมาตั้งแต่ต้นน่ะสิ
คดีนี้ยกให้ฉันเถอะ
ไม่ใช่พวกเลียนแบบหรอกเหรอ
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ในเมื่อเราไม่เคยเจอกัน
เหยื่อที่ผ่านมาเอง ก็ใช่ว่าจะมีศัตรูสักหน่อย
ถ้าเกิดนี่เป็นคดีง่ายๆ
ฉันคงเอาไอ้ชั่วนั่น ยัดซังเตตั้งแต่ทำคดีนี้แล้ว
"ลายเซ็น" เหรอ
เธอมีผู้ต้องสงสัยในใจแล้วจริงเหรอ
แกตายแน่ ไอ้ชาติชั่ว
เซยอน
เธอจะไปฆ่าอัยการซอจริงเหรอนั่น
- ก็คงงั้น - ที่สำนักงานอัยการน่ะเหรอ
ด้วยหน้าตาเธอน่ะนะ
ทำไมไม่ติดล่ะ
- คุณทำอะไรเนี่ย - ปล่อยฉัน
- ปล่อย - เซยอน
- ซอจีอุค ปล่อยสิ - อะไรของคุณเนี่ย
- เขาอยู่ไหน - เดี๋ยวผมดูเธอเอง
ตามซอจีอุคลงมานี่เดี๋ยวนี้
- เซยอน ใจเย็นก่อนสิ - ปล่อยนะ
ซอจีอุค
นั่นอัยการอีมีโดนี่นา
ซอจีอุค
รุ่นพี่มาโวยวายทำไมกันครับ
นี่ฝีมือนายสินะ
นายเป็นคนฆ่ารุ่นพี่ซึงฮุนด้วย
เลิกกล่าวหาคนบริสุทธิ์ได้แล้ว
ถ้ารุ่นพี่ยังกล่าวหาผมอีก
ผมไม่ยอมอยู่เฉยแน่
คิดว่าฉันไม่มีปัญญาเหรอ
นายคิดว่าจะเอาชนะฉันได้ใช่ไหม
คอยดูแล้วกัน
ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะเปิดโปง ความโสมมของนายให้ได้
เตรียมใจไว้เถอะ
อัยการซอ ไม่เป็นไรนะคะ
ไอ้นี่มันไปอยู่ที่โกเซยอนได้ยังไงวะ
ทางนี้
ไม่เจอกันนานเลยเนอะ
ฉันแปลกใจเลยนะตอนเห็นนายในทีวี
สมัยเด็กๆ นายขี้แยจะตาย
นายโดนเด็กคนอื่นๆ ซ้อมตลอดเลย
แต่ดูสิ ตอนนี้อกผายไหล่ผึ่งซะแล้ว
ไปฟิตหุ่นมาเหรอ
ตอนนี้นายกำลังรุ่ง
แม้แต่ฉันเองยังจำไม่ได้เลย
รีบเข้าเรื่องเถอะ
นายบอกว่ามีอะไรให้ฉันดู ไหนล่ะ
อันที่จริง ฉันก็ว่าจะไม่อะไรแล้ว
แต่พอเห็นนายปฏิเสธเสียงแข็ง ฉันก็คงต้องถาม
นายทำให้ฉันกลายเป็นคนบ้า
ฉันตาไวนะจะบอกให้
นายปิดบังเรื่องนี้ทำไมกัน
นายคือโอแทจินไม่ใช่หรือไง
นี่ไง
นี่นายกับพ่อสินะ
ฉันได้กลิ่นตุๆ เลยลองหาข้อมูลดู
กลายเป็นว่าตอนนี้คนรู้จักนาย ในฐานะลูกชายผู้พิพากษาซอชอนชิก
เกิดอะไรขึ้นน่ะ เขารับนายไปเลี้ยงเหรอ
แต่จะทำไปทำไม พ่อนายเองก็เป็นหมอชื่อดังนี่
นายแค่สงสัย
หรือว่าต้องการอะไรจากฉันกันแน่
ถ้าให้ตอบก็คงเป็น
อย่างหลังมั้ง
ปกติฉันไม่เคยขออะไรใครเลย
ฉันเตรียมตัวสอบเนติบัณฑิตมาหลายปี
แต่ตอนนี้เขายกเลิกไปแล้ว ฉันเลยไม่มีอะไรให้ทำมาก
จะสอบเข้าวิทยาลัยกฎหมายก็ยาก
ฉันเลยอยากเข้าทำงาน ที่สำนักงานกฎหมายสักแห่ง
ยิ่งใหญ่ก็ยิ่งดี
นายรู้จักคนในวงการนั้นเยอะนี่
ว่าไง
นายคิดเรื่องนั้นหรือยัง
แน่นอน ถ้านายช่วยได้ ฉันจะขอบใจมากเลย
อือ ได้
พอนายได้เรื่องอะไรมากขึ้นแล้ว
ฉันจะจัดการข้อมูลให้เอง
ในที่สุดก็มีงานทำสักที
ไหนนะ...
ฉันเปิดประตูทิ้งไว้เหรอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ไฟดับหรือไง
ติดสักที
ใครวะน่ะ
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
พอดีฉันกับเขามีปัญหากัน
เราเลยเถียงกันนิดหน่อย
แบตฉันใกล้จะหมดแล้ว
ได้ค่ะ
มีแต่คนโทรหาฉัน ฉันปิดโทรศัพท์ดีกว่า
ขอโทษนะคะพี่ ฉันน่าจะคิดให้ดีๆ ก่อน
ทำไมเธอต้องบุกไปที่นั่น แล้วทำอะไรที่มัน...
เจ๋งสุดๆ แบบนั้นด้วยนะ
ทำได้ดีมาก ยอดเยี่ยม ไม่ควรหยุดแค่นั้นด้วยซ้ำ
เธอควรทำให้ไอ้ซอจีอุคอับอาย จนต้องแทรกแผ่นดินหนี
แล้วอัดมันให้น่วมไปเลย
เป็นฉันก็คงทำแบบนั้น เธอทำได้ดีมาก
คืนนี้ผลชันสูตรก็ออกแล้ว
เพราะงั้นอดทนอีกหน่อยนะคะพี่
ซอจีอุคน่ะ
ใกล้จะโดนเราจัดการแล้ว
จริงสิ แล้วเรื่องคุณพัคกีมันล่ะ
พวกเขายอมไกล่เกลี่ยไหม
ทุกคน ดูนี่นะ
นี่ พอดูออกไหมว่าเขาเป็นใคร
คุ้นๆ บ้างหรือเปล่า
นี่ใช่งานปีกัสโซหรือเปล่า
หรือเป็นงานอิมเพรสชันนิสต์
ไม่น่าใช่นะคะ...
- เธอวาดเหรอ - ค่ะ
เป็นอัยการต่อไปน่ะดีแล้ว
ตอนนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว
แต่ที่ผมอยากรู้ก็คือ
คุณสร้างศัตรูไว้ที่ไหนหรือเปล่า
พอจะนึกออกบ้างไหมครับ
ผมตัดขาดกับเพื่อน เพื่อนร่วมงาน และญาติๆ
ตั้งแต่ตอนลูกสาวผมเสียชีวิต
ผมทำตัวเหมือนคนตายไปจากโลก
ผมเลยคิดไม่ออกว่าจะมีใคร
นอกเหนือจากโอยองชอลที่...
เขาบอกว่าเป็นชายอายุราว 50
คุณพอจะ
นึกถึงใครบ้างไหมครับ
เรียกผมเหรอครับ
นั่งสิ
(อีทาร์แอร์)
วางมือจากเรื่องทั้งหมด
แล้วไปซะ
- พ่อครับ - อย่ามาเรียกฉันว่าพ่อ
ฉันรู้เรื่องที่ล็อบบี้ เมื่อวานนี้แล้ว
ช่วงนี้แกทำอะไรอยู่กันแน่
ถ้าแกไปซะตอนนี้
เราอาจยังหลีกเลี่ยงเรื่องเลวร้ายได้
ออกจากประเทศนี้ซะ แล้วไปใช้ชีวิตแบบไร้ตัวตนเหมือนเก่า
ฉันจะไม่ดันทุรังต่อไปอีกแล้ว
ออกนอกประเทศไปเดี๋ยวนี้เลย
แล้วทำไมผมต้องทำแบบนั้นด้วย
ทำไมล่ะครับ
คุณต่างหากที่ลากผมเข้ามาเพื่อปกปิด
เรื่องที่คุณฆ่าลูกชายตัวเองตาย
รู้ไหมว่าผมต้องฝ่าฟันมามากแค่ไหน
เพื่อจะทำให้ได้ตามที่คุณหวัง
- ทำไมแก... - พ่อกับผม
อยู่บนเรือลำเดียวกัน
เพราะงั้น
เราก็ต้องชดใช้ในสิ่งที่เราทำเท่ากัน
มันจะไม่ใช่จุดจบ
ของผมแค่คนเดียว จำเอาไว้ให้ดีนะครับ
(ทางเข้า)
(ศาลแขวงกลางประจำกรุงโซล)
สวัสดีครับ
กี่โมงเหรอครับ
ขอบคุณมากนะคะ รุ่นพี่
มีอะไรเหรอ
ฉันกลัวที่ต้องเห็นศพแม่อีกน่ะค่ะ
นั่นสินะ
เธอไม่จำเป็นต้องเข้าไปดูหรอก
เดี๋ยวฉันเช็กให้เอง
พอเราย้ายโลงเธอขึ้นรถแล้ว ฉันจะโทรหานะ
เธอรออยู่ที่นี่แล้วกัน
- ขอบคุณค่ะพี่ - ไม่เป็นไร
รุ่นพี่คะ รอเป็นเพื่อนเธอหน่อยได้ไหม
ใช่เธอครับ
ช่วยดูเอกสารแล้วเซ็นตรงนี้นะครับ
เราเอาแต่คุยกัน เรื่องที่จะชุบชีวิตแม่ฉัน
ด้วยลูกแก้วที่คุณมองไม่เห็น
ทั้งพี่เซยอน พี่มิน แล้วก็ฉัน...
คุณต้องคิดว่าเราบ้าแน่ๆ เลย
ที่จริงก็นิดหนึ่งนะ
ตอนแรกมันดูเพ้อเจ้อ
จนฉันนึกว่าเป็นความฝัน
หรือไม่ก็ซ่อนกล้องแกล้งกัน
ฉันก็ไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นหรอก
แต่ที่ฉันรู้คือในโลกนี้ ยังมีอีกหลายอย่าง
ที่ไร้เหตุผลยิ่งกว่านั้น
หมอที่ใครๆ ก็เคารพ กลับกลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
ส่วนซอจีอุคก็ค่อยช่วยเหลือเขามาตลอด
เรื่องที่สองคนนี้เป็นคนฆ่าโกเซยอน
มันยังเชื่อยาก
กว่าเรื่องที่พวกคุณฟื้นคืนชีพซะอีก
ตอนนี้คุณสนใจแค่ว่า
พอเจอแม่แล้ว จะใช้ชีวิตให้มีความสุขยังไงก็พอ
เพราะพอปิดคดีนี้ได้
ฉันจะช่วยให้แม่คุณได้ทะเบียนราษฎร์ ที่โอยองชอลทำลายทิ้งคืนมา
จากนั้น
เราจะทำเหมือนกับว่าแม่คุณไม่เคยตาย
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ขอบคุณมากค่ะ
พี่เขาไปนานกว่าที่คิดนะคะ
นั่นสิ ไหนว่าแค่เซ็นแบบฟอร์มไง
- ฉันไปดูหน่อยดีกว่าค่ะ - ให้ฉันไปด้วยไหม
ไม่เป็นไรค่ะ คุณกลับบ้านเถอะ
เดี๋ยวพอได้ศพแม่ปุ๊บ
เราจะตรงไปบ้านพักเลย
ผอ.ชาจะอยู่ที่นั่นใช่ไหม
- ค่ะ - ก็ได้
ขอให้ทุกอย่างเรียบร้อยนะ คุณจะได้อยู่กับแม่สักที
ฉันจะไปรอที่บ้านนะคะ
ค่ะ
เจอกันค่ะ
พี่เซยอน ฉันต้องการเวลาเตรียมใจสักหน่อย
ขอไปรอที่บ้านนะคะ
(ห้องภารโรง)
- ว่าไง - เรียบร้อยหรือยัง
อือ อีกแป๊บฉันก็จะรับตัวเธอ ออกไปแล้วล่ะ
อือ ขอบใจที่ยอมลำบากนะ
ลำบากอะไรกันล่ะ นายจะไปที่บ้านพักเลยใช่ไหม
ใช่ ฉันเลิกงานแล้ว นี่กำลังจะกลับพอดี
เธอจะมากับฮีจินใช่ไหม
เปล่าหรอก ฉันไปคนเดียว
ถึงฮีจินทำเป็นไม่แสดงออก แต่ฉันว่าเธอคงยังทำใจไม่ได้
นี่ฉันก็เข้ามาตรวจสอบศพแทนเธอ
เธอบอกว่าจะไปรอที่บ้าน
และค่อยเจอแม่หลังจากคืนชีพแล้ว
ให้เธออยู่ด้วยไม่ดีกว่าเหรอ
ถ้าแม่เธอคืนชีพมาหน้าตาอีกแบบ...
ไม่หรอก ไม่เป็นแบบนั้นแน่
ขนาดฮีจินก็ไม่เห็นเปลี่ยนไป หลังจากคืนชีพ
อีกอย่าง ตอนที่นายคืนชีพน่ะ พวกนั้นบอกเองไม่ใช่เหรอ
ว่าวิญญาณคนส่วนใหญ่ มีรูปลักษณ์เหมือนร่างกายภายนอก
เราสองคนคงเป็นข้อยกเว้นหายาก
หรืออย่างโอยองชอล เขาก็แค่แก่ขึ้นจนเราจำไม่ได้เฉยๆ
แต่เขาไม่ได้กลายเป็นอีกคนสักหน่อย
ถูกของเธอ
แต่นายคิดว่า เราควรใช้ลูกแก้วแบบนี้จริงๆ เหรอ
ฉันรู้ว่าเราไม่มีทางเลือก
แต่มันทำให้ฉันกังวลหน่อยๆ
ก็จริง
ไว้ชุบชีวิตคุณป้าจางได้ เราค่อยมาคุยเรื่องนี้อีกทีแล้วกัน
อือ
พร้อมแล้วใช่ไหมคะ
ครับ แต่จะมีคนมาอีกคนไม่ใช่เหรอ เธอจะมาตอนไหนครับ
เธอไม่มาแล้วค่ะ
- อ๋อ งั้นคุณขึ้นรถเถอะ - ได้ค่ะ
พวกเขาจะจัดงานศพเป็นการส่วนตัว
ส่งศพไปยังที่อยู่นี้นะครับ ไม่ต้องไปโรงพยาบาล
- สายสืบอี - ครับ
- มาดูอะไรนี่หน่อยครับ - อะไรเหรอครับ
คุณมีที่อยู่แล้วนะคะ
เราจะไปคยองกีกัน
สายสืบอียังไม่ได้ขึ้นรถมาเลย
เขาควรจะต้อง...
คุณคะ เดี๋ยวก่อนสิ
ซอจีอุค
โอ๊ย
มิน มีเรื่องด่วน มาตามที่อยู่นี้หน่อยสิ
- คุณจะรู้อะไร - ฉันรู้หมดนั่นแหละ
เพราะฉันเป็นคนชุบชีวิตเธอกลับมา
ร้องไห้ออกมาเถอะ
ฉันยังไม่ร้องหรอก
ร้องไม่ได้
สำหรับฉัน เธอไม่ใช่อัยการ
คราวนี้ฉันไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรไปแน่
สำหรับฉัน นายต่างหากคือของขวัญ
พอมาคิดดูแล้ว นายอยู่เคียงข้างฉันมาตลอดเลยนะ
- จะจูบกันก็ได้นะ - หือ
ในเมื่อเปิดอกคุยกันแล้ว
นี่ ชามิน นับตั้งแต่วันนี้...
ฉันน่ะ ฉันชอบเธอมากเลยนะ เซยอน
คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์